Asier Iturralde Sarasola aipatu zuen Laura Mintegi(r)en Akabo
Javascript-en bidez komunikatzen diren ingeniariak ere zerbaiten kide sentitzen dira? Galdera egin dionean Manuk ez dio segituan erantzun. Tarte bat behar izan du. Ez. Ez dira ezeren kide sentitzen. Ez dute behar. Helburu bakarra da kode baten bidez adieraztea adierazi nahi dena, kitto. Sheenak bere kolkorako pentsatu du hizkuntza guztiak direla kodeak, finean. Lengoaia informatikoa, aldiz, kolorerik, usainik eta bolumenik gabekoa da, aldagairik ez duena. Trafiko seinale batek duen efikazia bera du, "norabide debekatua", "lehentasuna alderantzizko norabidetik datozenei", "arriskua, lur-jausi eremua". Efikaza bezain hotza.
— Akabo, Laura Mintegi (204. orria)
Ez nago batere ados. Ez dator nire esperientziarekin batere bat. Gaur egun kodearen zati gero eta handiagoa ChatGPTk idatzitako arima gabeko zaborra izango da, baina orain arte ofizio bat zen, hainbat eskola eta kultura propio zituena. Ez dut uste hori esan nahi duenik, baina lengoaia informatikoak literalki aldagaiez beteak daude. Baita berak ukatzen duen zentzuan ere. Kode informatikoan idazten duen pertsonaren nortasunaren araberako ñabardurak daude. Edertasuna egon daiteke, baita zatarkeria ere. Ez dauka hotza eta inpertsonala izan beharrik, askotan ezta efikaza ere. Iruzkinetan eta kodean bertan umorea ere egon daiteke... Behin baino gehiagotan barre algarak bota ditut lankideek utzitako oharrekin, baita haien sufrimenduarekin enpatizatu ere.
















