User Profile

@mikelgs @peioblanco Gehitu diot Txalapartaren webgunean aurkitutako azalaren irudia.

Persepolisek ondo irabazia dauka komiki bikainaren ospea. Asko gustatu zait Marjane Satrapik nola kontatzen duen Irango historia bere bizitzako pasarteen bidez. Niretzat erabat ezezaguna zen Iran bat aurkitu dut: ideia ezkertiarretako jendea, protestak, musika estilo berrien sarrera (punk, heavy, pop...), fundamentalismo erlijiosoaren inposizioaren aurkako erresistentzia, errepresioa... Izorraki handirik egiteko asmorik gabe Europan bizi deneko zatia ere oso interesgarria.

Harkaitz Canoren ipuin-liburu, komiki eta eleberri batzuk irakurria naiz, eta gustura gainera. Oraingo honetan benetan liburu bitxia osatu du. Lehen bi atalak/kritikak irakurrita, existitzen ez den jatorrizko eleberriaren puzzlearen piezak nire buruan kokatzen saiatzen.

«1929. urtea, baserri giroa, eta, gau ilunaren erdian, ama-alaba batzuen heriotza» abiapuntu dituen «euskal pop noir» komikia. Interesgarria iruditu zait. Olentzerori eskatu beharko diot ;) www.berria.eus/kultura/kontrako-eztarritik-fin-baina-etengabe-sartzen-den-istorio-honek-kontua-eta-zikina-oihukatzea-eskatzen-zuen_2150796_102.html?utm_source=Mastodon&utm_medium=Sare_sozialak_CM @berria@mastodon.eus bidez

#Akabo liburuak harrapatu nau eta gustura irakurri dut. Interesgarria iruditu zait nola josten duen istorioa txandakatzen diren orainaldiko eta lehenaldiko atal laburretan.

Pertsonaiei dagokionez, ez naiz horren positiboa. Manuren "informatikokeriak" oso karikatureskoak iruditu zaizkit, sinesgarritasuna kentzeraino. Ez naiz xehetasunetan sartuko izorrakirik ez egiteko, baina Sheenaren jokabide batzuk ere sinesten zailak egin zaizkit.

Ez nago batere ados. Ez dator nire esperientziarekin batere bat. Gaur egun kodearen zati gero eta handiagoa ChatGPTk idatzitako arima gabeko zaborra izango da, baina orain arte ofizio bat zen, hainbat eskola eta kultura propio zituena. Ez dut uste hori esan nahi duenik, baina lengoaia informatikoak literalki aldagaiez beteak daude. Baita berak ukatzen duen zentzuan ere. Kode informatikoan idazten duen pertsonaren nortasunaren araberako ñabardurak daude. Edertasuna egon daiteke, baita zatarkeria ere. Ez dauka hotza eta inpertsonala izan beharrik, askotan ezta efikaza ere. Iruzkinetan eta kodean bertan umorea ere egon daiteke... Behin baino gehiagotan barre algarak bota ditut lankideek utzitako oharrekin, baita haien sufrimenduarekin enpatizatu ere.

Eguerdiko bisita gidatua eta solasaldia bikain joan dira. Oso gomendagarria. "Hurrengoan ea lortzen dugun Ponsol-en dendara sartzea" esan du Joxan Oiz Arrutik. Beraz, badakizue, liburua gustuko baduzue adi egon deialdiei eta lehenbailehen izena eman, itxaron zerrendan geratu baita jendea. Horrekin zorrotzak dira, 25 lagunentzat zen bisita gehienez eta beste hainbeste entzungailu zeuden. Gainerakoak gogoarekin geratu behar.

Liburuaren kritika egin nuenean esan nuen Ponsolen abentura gehiago irakurri nahiko nituzkeela. Gaur idazleak gaia aipatu du eta atea irekita utzi du. Orain XX. mendean girotutako beste proiektu batekin dabil buru belarri, baina "zuek Amazurtza liburua oparitu jendeari eta..." :)

Berriz irakurtzen ari naiz, fresko eduki nahi dudalako bihar Joxan Oiz idazleak gidatutako #Amazurtza nobelan agertzen den Donostiari buruzko literatur ibilaldirako.

@elegose@mastodon.eus irakurle taldean iraileko liburua izan zen Laura Mintegiren #Akabo. Berandu bada ere hasi dut nik ere. Oraingoz ondo. Interesgarria da bikotearen hasiera eta "amaiera" lotzen dituen txandakako atalen haria.

Ezjakintasunetik, horrekin zer esan nahi du Azurmendik, Leizarragaren lanen atzean hainbat itzultzaile daudela?

Joxe Azurmendi hil zenean aitortu nuen bezala orain arte ez dut bere liburu bakar bat ere irakurri. Jaso nituen gomendioetan oinarrituta Espainolak eta euskaldunak liburuari ekin diot. Oraingoz gustura, baina erromanizatu gabeko euskaldun barbaro honek eskertuko luke latinezko esaldien euskarazko itzulpena oin-ohar bezala edo eskura edukitzea. Institutuan urtebetez eman genuen latina ahaztua dut eta ezin askorik ulertu. mastodon.eus/@aldatsa/114796715895909538

Irakurtzen hasi nintzenean aipatu nuen bezala katalan pixka bat ikasiz entretenitzea zen asmoa. Helburu horiek beteta. Hala ere, spoiler handirik egiteko intentziorik gabe kritika pare bat. Batetik, liburuaren hariak jira eta bira asko ematen ditu, eta harrapatu nau, baina aldi berean ez zait sinesgarria iruditu hainbesteko antolakuntza mafioso boteretsuak egotea herri txiki, itxuraz lasai, horietan. Bestetik, narratzaile orojakileegi eta berritsuegia jasangaitza egin zait, gehiegi sartzen da, gertatzen ari denaren inguruko iritziak ematen ditu... Adibidez, honela dio hasierako kapitulu baten amaieran: "Zalantzarik gabe, Gerard eta Nuriak ez daukate ideia izpirik ere non sartzen ari diren".