Monologo humoristiko luze honek -horixe dok-eta, nobelia bailo gehixago- emakumien arteko adiskidetasunan aurkixa eta ifrentzua esploratzen jok, argi illun guztiekin, protagonista antisozial baten ikuspegittik. Barria etaratzen jok behiñ baiño gehixagotan, ados, baiña horixe dok topau detsaten balixo bakarra.
Erabiltzailearen profila
Hamen nere arrantza literarixuak: hor zihar "peskautako" liburuak, eta eurei buruzko "rebuznoak".
Bookrastinatingen nenguan, ondiok trukillua harrapau barik. Han falta jatana, hamen ikasiko ete dot?
Esteka hau laster-leiho batean zabalduko da
Oier Gorosabel Larrañaga(r)en liburuak
Orain irakurtzen (6 guztiak ikusi)
Irakurrita (126 guztiak ikusi)
Erabiltzailearen aktibitatea
RSS jarioa Itzuli
Oier Gorosabel Larrañaga (e)k Victoria Martín(r)en Se tiene que morir mucha gente liburuaren kritika egin du
Lagunissimoak
3 izar
Oier Gorosabel Larrañaga (e)k Victoria Martín egilearen Se tiene que morir mucha gente irakurtzen amaitu du
Oier Gorosabel Larrañaga (e)k Victoria Martín(r)en Se tiene que morir mucha gente(r)i buruzko iruzkina egin du
TB gidoien arinttasuna (zentzu guztietan) monologista gehixenen ezaugarri dittuk: horregaittik etxataaz gustatzen. Nobela bat? Stand-up gehixenetan legez, okurrentziak katiatzeko atxakixa hutsa. Biajera nindoialako prisaka sinopsis efektibo batek engantxau ninduan (lagun arteko mixerien katalogua), eta tira; momentuz ez nok damutu. Irakorri lajeikek.
Oier Gorosabel Larrañaga erabiltzailea Victoria Martín(r)en Se tiene que morir mucha gente irakurtzen hasi da
Oier Gorosabel Larrañaga (e)k Fernando Aramburu(r)en El niño liburuaren kritika egin du
Ze nezesidade?
3 izar
Ezin esan liburua txarto idatzitta dagonik: idazliari ofiziuan trebetasuna igartzen jako. Halan be, nekez ulertu lajeikek gaixan aukeraketia, zer eta senar emaztien arteko gorabehera intimo bat (amaiera zatar xamarrakin) eta agure baten trauma pertsonal bat kontatzeko. Ulergarrixa bai (Ortuellan gertatutakuan kontakizunak etxok emoten-eta, kronika periodistiko baterako baiño gehixago) baiña sobrakua bebai. Artifizio hau, zer lortzeko?
Oier Gorosabel Larrañaga (e)k Fernando Aramburu egilearen El niño irakurtzen amaitu du
Oier Gorosabel Larrañaga (e)k Henning Mankell(r)en Los perros de Riga (MAXI)(r)i buruzko iruzkina egin du
63 orrialdia. Idazlian helburua irakorlia poliziak bezain galduta, desmotibauta eta agobiauta apropos ipintzia badok, ederto lortzen jabilk. Ostera, liburu osua halakua izan bihar bok... tostoi demasa!
Oier Gorosabel Larrañaga (e)k Fernando Aramburu(r)en El niño(r)i buruzko iruzkina egin du
Kuriosidadia jaukat, hain gai sentsiblia zelan tratatzen daben idazliak. Bera be inseguro jabilk ("liburua bera" kurtsiban berbetan jartzian errekurtso horrek erakusten jok) baiña momentuz tonuakin asmatzen dabela eresten jetsat. Bigarrengo tramak sartzen jittuk, bistan da (aittittan zoroaldixa, senar emaztien harremana...), eze, bestela historixa nagusixak ez jaukak buelta askorik. Momentuz ondo. Hori bai, gaztelera jorixa izan nahi daben hori, pedante xamarra gelditzen dok.
Oier Gorosabel Larrañaga (e)k Henning Mankell(r)en Los perros de Riga (MAXI)(r)i buruzko iruzkina egin du
Baltiko bueltan barriro, oinguan 1991ko garai interesante horretan.
Oier Gorosabel Larrañaga erabiltzailea Henning Mankell(r)en Los perros de Riga (MAXI) irakurtzen hasi da
Oier Gorosabel Larrañaga (e)k Fernando Aramburu(r)en El niño(r)i buruzko iruzkina egin du
Nik 8 urte najittuan bakarrik, baiña ondo gogoratzen juat, ez bakarrik Aranburuk diñuan argazkixori, baitta bertan erreta eta hilda agertzen zan umian arpegixa, izena eta abizen bixak be. Neuri hainbeste inpresionau baninduan, etara kontuak Ortuellako biztanlieri. Kazetaritza karroñerua, doillora, eta jentianganako errespeturik bakuan paradigmia.
Oier Gorosabel Larrañaga erabiltzailea Fernando Aramburu(r)en El niño irakurtzen hasi da
Oier Gorosabel Larrañaga (e)k Avni Doshi(r)en Azúcar quemado liburuaren kritika egin du (Novela, #064)
Pausuz aldatuta
3 izar
Ez juat guztiz konektau liburuakin, batez be kode kontuengaittik: kontu interesgarrixak kontatzen dittuan arren (familia arteko harremanak, sektak, Indiako gizartia) era guztiz subjetibuan eginda jagok, inpresionistikoki esango najeukek, hari argumentala protagonistian zurrunbillo mental/sentimentalera guztiz makurtuta, eta iñori hau oso erakargarrixa egingo bajakok be (liburua ona begittandu jatak) neurekin etxok konektatzen. Abanguardistegixa?
Oier Gorosabel Larrañaga (e)k Avni Doshi(r)en Azúcar quemado(r)i buruzko iruzkina egin du (Novela, #064)
Kostau jatak harixa hartzia: idazkeria aldrebesa (idea-asoziaziñuak batez be), eta hain kultura diferentia izatiak, ez jestak kontua erreztu. Baiña oin hobeto joiak.