Kritikak eta Iruzkinak

Biografia xume bat, gizon izatearen eraikuntza markatzen duten zenbait momentu eta bizipenetatik kontatua. Interes handiz irakurri dut, hainbat elementuetan koinzidente eta beste batzuetan ezberdin, baina gizon eredu hegemonikoaren eraikuntzaren momentu deserosoenak aztertuz. Generazio berdinekoak izaki, kezka, zalantza eta bizipenak oso hurbilak egin zaizkit.

Eskertzekoa da biografia genero eraikuntzaren inguruan ardaztea, beharrezko ariketa gu gizonentzat, bestelako gizontasun bat eraikitzeko, edo bidean egin duguna errebisatzeko.

Eta orain zer egin? Uste dut gutako bakoitzak etxeko lanak egiteko ditugula oraindik.

Marailla. Tintinen album onenetako bat, hauek kategorizatzea posible baldin bada. Hergeren estilo klasikoan, zientzia, lagunartea, misterioa eta geopolitika nahasten dituen istorio entretenigarria, bidaiarako prestaketa luzea motz eta dibertigarri egiten duena. Azken aldiz duela 30 urte irakurri nuen, eta ez da gu bezala zahartu.

Sarean liburu honen argitalpena ikustean atentzioa eman zidan, badelako bereziki helduaroan kezkatu nauen gaia, nire gizon biografia errebisatu, eta bizitzan inkomodoak egin zaizkidan hainbat gertaera eta nire izaeraren parteak aztertzera eraman nauena. Uste dut bide horretan dabilela @aritzgalarraga@mastodon.eus liburu honetan. Irakurri eta esango dizuet.

Bestalde bi koinzidentzia biografiko kurioso Aritzekin, elurtean jolasean Gaztaño auzoan 1985, eta gure aiton-amonak Habana ontzian erbestera joanak.

Gogoz irakurriko dut asteburu honetan. #IzanGizona

Aspalditik irakurri nahi nuen liburua da, eta oso pozik nago lehen aldiz irakurtzean euskaraz izango delako.

Belgikan roadtripean geldialdia egin genuen Hergé museoan, eta seme txikiarekin Tintinen abenturen irakurraldi garai berria abiatu dut.

Fedibertsoko #Elegose irakurketa taldeak proposatu eta irakurtzen hasi naiz.

Gustura hasi naiz irakurtzen

Berria egunkarian liburuari buruz artikulua: www.berria.eus/kultura/john-bergerren-jaiotzaren-mendeurrenean-zazpigarren-gizona-plazaratu-du-katakrakek_2156180_102.html

Iñigo Roque: «Duela 50 urteko liburu hau garaiz iritsi zaigu euskarara. Guri bertatik bertara hitz egiten digu, eta horregatik ere klasiko bat da»

Langileok ere kasik gogoratzen ez dugun gertaera, gure eguneroko kaleetan gertatua, orain komiki bihurtuta Herritarron Historiaren zabalpenerako. Gosariarekin batera irakurtzen hasi naiz.

Bart irakurtzen hasi naiz, espektatiba altuekin, idazlea, argazkilaria eta itzultzailea egile estimatuak baiditut.

Joseba Gabilondo maisu eta lagunaren liburua iritsi zait etxera, oraingoan berriro paperean irakurtzeko prest.

Susako oparotasunaren aldeko jendeak oparitu zidan duela pare bat aste. gabonetan irakurriko dut.

#LuxuKomunala

Gogorra egin zait irakurketa, baina oso azkar amaitu dut irakurtzen. Aitor ezagutu nuen eta Hedoi ezagutzen dut, baina Pandemiak agurtzeko aukera ere kendu zigun, eta egin beharreko bidea egin dut Aitorren heriotzaz gehiago jakiteko eta Hedoi lagunaren dolu prozesua ulertzeko.

Bidean, bi ildoetan ikasteko aukera izan dut. Alde batetik beste Iruñerri bat ezagutu dut 1970eko hamarkadako Liga Komunista eta inguruko bestelako erakundeen militanteen ahots indibidual eta kolektibotik gordin eta zehatz kontatua. Ezagutzen ez nuen Iruñerri bat militantzia komunista erradikalaren betaurrekoetatik, eta bizitza eta tokien gaur egungo errepasotik.

Bestetik oinordekotza, politikoa eta intimoa aldi berean, jasotzearen pisua eta ardura, Hedoik jaso duela sentitzen duena, Aitor eta Pilarrengandik, baina baita ezagutu ez dituen beste askorengandik. Nire burua errekonozitu dut lehen aldiz berdin, beste hari batzuetan oinordekotzaren pisuarekin.

Doluari buruzko liburua ere bada, azkarregi joan denaren memoria eginez egindakoa, oinordekotzaren bitartez bidea egiten jarraituko duen dolu bati buruzkoa.

Donostiako aurkezpenean egon naiz, aurkezpena bikaina izan da, hunkigarria ere. Hedoi laguna dut, eta Aitor bere aita, liburu honen protagonista nagusia ezagutu nuen. Gogoz irakurriko dut.