Erabiltzailearen profila

Albert Sánchez Piñol katalanak 2002an argitaratu zuen "La pell freda" eleberriak arrakasta handia izan du. 150.000 ale baino gehiago saldu ditu katalanez eta 37 hizkuntzatara itzuli dute. Euskarara Lander eta Zigor Garro anaiek itzuli zuten, eta nik audio-liburu bezala entzun dut.

Iñaki Beraetxe handiak jartzen dio ahotsa eleberriari, eta ohi bezala antzezpen bikaina egiten du. Nobela aproposa da pertsona bakarrak grabatzeko, pertsonaia gutxi baititu, baina bakoitzari ahots berezia ematen dio eta emaitza bikaina da.

Alde txar bezala aipatu beharra dago ez duela Bechdel testa gainditzen: eu.wikipedia.org/wiki/Bechdel_testa.

Guau.eus-en dago entzungai. Nik RSS hau erabili dut saioa hasi gabe AntennaPod-en entzuteko, baina orain ez dabilela dirudi: guau.eus/series/1321/rss.xml Bada denbora pixka bat gehitu nuela, eta geroztik sarbidea itxiko zuten :( AntennaPod-ek cache-an gordeko zuen audio-iturburua, ze aste honetan arazorik gabe entzun dut eta oraindik ere entzun dezaket.

Hara! Paperjaleoi erreferentzia egiten digu 🤓 #IndependentziarenDekalogoa

Aupa @elegose@mastodon.eus! Oraintxe @josebagabilondo@mastodon.eus​ren #IndependentziarenDekalogoa liburuari ekiteko prest. Blogean aurrerapen gisa argitaratu zituen ipuinetako batzuk irakurri nituen. Azken emaitza nolakoa den jakiteko gogoarekin!

Platonen kobazuloaren mitoa aipatzen da kritiketako batean. Esku artean dugun liburuak ere badu horretatik. Irakurgai ditugun kritikak dira ustezko jatorrizko liburutik jasotzen ditugun itzalak, ezin baitugu hura zuzenean ezagutu. Isla horiek badute fidagarritasunik? Zenbaterainoko zehaztasunez berreraiki dezakegu jatorrizkoa horietatik abiatuta?

Ez da hori Ibarbiaren liburuari egindako kritiketan irakurritakoak eskuartean dugun liburu fisikoari ere aplikagarriak zaizkion aldi bakarra, nire ustez. Liburu bitxia da, oso "meta", nolabait esateko. Ez da eleberri bat, eta ez du beharrik ere, irakurtzeko interesa piztu eta mantentzeko.

Liburuaren amaiera aldera iruzkingileetako batek dioen bezala, "zuzentzera nator nire hasierako iritzia: nobela bikaina da Silueta. Irakurri beharrekoa. Eta, batez ere, iruzkindu beharrekoa". Ildo horretatik, infinituraino jarraitu dezakegu, liburuaren kritiken kritikak eginez. Nire gomendioa, zuk ere irakurri, gozatu, kritika egin, eta katera batzea.

@mikelgs @peioblanco Gehitu diot Txalapartaren webgunean aurkitutako azalaren irudia.

Persepolisek ondo irabazia dauka komiki bikainaren ospea. Asko gustatu zait Marjane Satrapik nola kontatzen duen Irango historia bere bizitzako pasarteen bidez. Niretzat erabat ezezaguna zen Iran bat aurkitu dut: ideia ezkertiarretako jendea, protestak, musika estilo berrien sarrera (punk, heavy, pop...), fundamentalismo erlijiosoaren inposizioaren aurkako erresistentzia, errepresioa... Izorraki handirik egiteko asmorik gabe Europan bizi deneko zatia ere oso interesgarria.

Harkaitz Canoren ipuin-liburu, komiki eta eleberri batzuk irakurria naiz, eta gustura gainera. Oraingo honetan benetan liburu bitxia osatu du. Lehen bi atalak/kritikak irakurrita, existitzen ez den jatorrizko eleberriaren puzzlearen piezak nire buruan kokatzen saiatzen.

«1929. urtea, baserri giroa, eta, gau ilunaren erdian, ama-alaba batzuen heriotza» abiapuntu dituen «euskal pop noir» komikia. Interesgarria iruditu zait. Olentzerori eskatu beharko diot ;) www.berria.eus/kultura/kontrako-eztarritik-fin-baina-etengabe-sartzen-den-istorio-honek-kontua-eta-zikina-oihukatzea-eskatzen-zuen_2150796_102.html?utm_source=Mastodon&utm_medium=Sare_sozialak_CM @berria@mastodon.eus bidez

#Akabo liburuak harrapatu nau eta gustura irakurri dut. Interesgarria iruditu zait nola josten duen istorioa txandakatzen diren orainaldiko eta lehenaldiko atal laburretan.

Pertsonaiei dagokionez, ez naiz horren positiboa. Manuren "informatikokeriak" oso karikatureskoak iruditu zaizkit, sinesgarritasuna kentzeraino. Ez naiz xehetasunetan sartuko izorrakirik ez egiteko, baina Sheenaren jokabide batzuk ere sinesten zailak egin zaizkit.