Erabiltzailearen profila

Madrilen bizi den euskal emakume gazte baten kontakizunak. Egiten dituen zenbait erreferentzia zinematografiko ez ditut ezagutzen, beraz ez dut dena ulertu, baina nahikoa bai, gozatzeko. Ez dut gehiago kontatu nahi. Lehen ipuinak eta azkena gustatu zaizkit gehien. Irakurri! ADI: nahiz eta protagonista bera izan eta garapen bat egon ipuinetan zehar, hau ez da nobela bat, ez dira kapituluak. Ipuinak dira eta arreta dezente (gehiegi batzuetan) eskatzen diote irakurleari.

Positak! Suposatzen dut ez dagoela hiztegian. Segituan ulertu dut eta gustatu zait irakurtzea!

Gizon baten bizitza ardatz hartuta Espainiako gerra zibila eta ondorengo hamarkada faxistak erakusten ditu komiki honek. Emakumeak gizonen desio objektu gisa deskribatzen dira ia kasu guztietan, era desberdinetan. Zalantza geratzen zait ea egileak hori gizarte matxista baten kritika gisa egin duen.

Antonio Altarribak bere aitaren bizitza jasotzen du, berak bizitu izan balu bezala, Maus komiki famatuan bezala. Bizipenak bestelakoak dira, noski.

Zahartzaroko dekadentzia deskribatu eta zahar-egoitzen kritika bat ere egiten du. Gogoan dut gastroenteritisak jota nengoela liburu hau irakurri nuenean. Bi egun neraman ezer jan gabe, ondo eta lasai gainera, goserik gabe. Eta pasarte batean agure kuadrila baten elkarrizketa kakaren ingurukoa da, eta zahartzaroan deskubritzen dela bizitzaren sekretua, errealitate sinplea: digestio hodi bat baino ez garela. Oso bitxia izan zen niretzat irakurketako momentu hori.

@okarizmikel hobe "kritika" bat egitea, ezta? Bestela liburuan klik egitean zure iruzkin hori ez zaigu agertuko besteoi, etorkizunean (jarioan ikusi dut orain zure mezua, jarraitzen zaitudalako).

Onena nire ustez Kritikak dira: izarrak, izenburu bat eta iruzkin bat.

Iruzkinak, aipuak, liburua hasi edo amaitzean idatzitako iruzkinak... uste dut jarioan ikusten dituztela jarraitzaileek, baina gero ez dira txukun jasota geratzen, ezta? Besterik gabe!

@txikillana agian mugikorra ez duzulako ondo irauli, argazkia atera aurretik? Beharbada horizontalki zegoela uste zuen.

Saderen portada argazkia internetetik lortu nuen. Leiçarragarena ordenagailuan deskargatu nuen zure argazkia, irauli, gorde eta berriro igo.

Gustura egiten dut! Batez ere portada igo gabe daukaten liburuekin... oso itsusia iruditzen zait laukizuzen urdin hori 😆

@txikillana opari xelebria bai! Ea gustatzen zaizun! Wikipediako irudia eta deskribapena gehitu dizkiot liburuari, nahi izanez gero hobetu zuk!

Adi egongo naiz, best seller horri buruzko zure iruzkinen zain!

@anamalagon interneten (hemen www.bloomsbury.com/us/red-velvet-9781408173565/ ) ikusitako informazioarekin osatu dut zure liburua. Espero dut ondo egotea! Ez da edizio berbera hor salgai dagoena eta ISBN desberdina dauka, baina tira, portada eta sinopsia jasota geratzen dira horrela.

@aldatsa @Mendilarre ez naiz oso ebook zalea, baina hitz bat sakatu eta itzulpena agertzea ere kristona da.

Historiako beste garai batera eramaten zaituzte kronikek. Euskara garbizalea nabaritu dut lehen kroniketan, adibidez. Asmatu ziren hitz haietako batzuekin. Baina ez zait deserosoa ere suertatu. "Oldoztu" hitzaren maiztasunak harritu nau, ez dakit asmatua den, "pentsatu" esan nahi omen du.

Koldo Izagirrek bildu ditu aurkitzeko zailak ziren testu (historiko + literario) hauek eta Berria eta Argian bertan egindako elkarrizketak interesgarriak dira. Baita Gorka Bereziartuaren hitzaurrea ere, kronikak balioesteko.

Kapitulu motz-motzak bezala dira, batzuk ez zaizkit gustatu, baina gehienak bai. Batzuekin flipatu ere egin dut (baina ez dut esan nahi zeintzuekin... 😄). Gomendagarria!

Ez dakit zergatik, uste nuen Danele Sarriugartek itzulia zela Frankenstein. Bilatu dut interneten eta ezetz iruditu zait, hau.izango.da euskaratuta dagoen edizio bakarra.

Ea ba, beste bat gehiago irakurri nahi ditudanen pilara! 😅