Erabiltzailearen profila

Liburu zoragarria iruditu zait Nailía. Lía izeneko emakume baten bizitza du kontagai. Eta Lía bera da narratzailea. Baina ez beti, atalka-atalka, laburxeago bada ere, gainerako pertsonaiak ere narratzaile bihurtzen direlako. Líak bere bizitzaren oroipenetatik tira egindakoan ezagutuko ditugu gainerako guztien bizitzak: bere senarrarena, Simple izeneko lagunarena, seme-alabena, Soledadena, eta Ricardorena, hain maitea duen lagunarena. Galizako landa giroko herri txiki basa batean hasten da dena. Liburu xamurra da, goxoa, humanoa eta, bortitza aldi berean. Líak urtetan familiaren giltzapean bizitako bortizkeri onartua duelako ardatz. Eta haren bueltako zailtasunak eta duintasun urratuak ekarriko dizkigu paperera. Sentimenduen korapiloen bizirauna. Pertsonen egunerokoa. Eta gaurkotasun handia du liburuak. Ederra baita pertsonaia guztien urtez urteko bizi xumearen ibilia ezagutzea. Gainera, esanen nuke, intuizioz bada ere, traketsa baita hizkuntzaren dudan ezagutza, oso maila aberatseko prosa darabilela Loli Rodriguezek. Bi sari jaso ditu liburuak, ez da harritzekoa, nabaria baitu ahozkotasunaren bizitasuna eta idatzizkoaren gorputza eta dotorezia, edo hala iruditzen zait niri.

Oso gustura irakurri dut Gorkaren Garondoan liburua. Gure Euskal Herri maitean edonork bizi izan duelako paperera moldatu duen gertakarietarikoren bat gutxienez, eta errelatoaren garaiotan halako ausardiaz gai korapilatsu honi heldu izana eskertzekoa da. Kontakizun zintzoa iruditu zait. Eta oso ongi ekarria. Egia da despistatu xamarturik ibili naizela irakurketari heltzerakoan protagonista nor zen argi ebatzi ezinda, eta atzera buelta batzuk egin behar izan ditut ohartu naizen arte egilearen hautua izan dela bi narratzaileen arteko marra fin hori ia bat bihurtzea. Erabaki interesgarria eta polita. Estilo bizia du Gorkak eta azkar egiten duzu aurrerantz pisu handiko gertaerak aisa liserituz. Agian izanen da, ahozko hizketaren nola moldeen zertzeladaz lagundu eta tartekatu dituelako protagonisten arteko elkarrizketa oroitzapenak. Dena hezur haragitu du. Hasi pertsonen sentimenduetatik, segi giro politiko eta sozialetik, tira komunikabideen jokaeretatik, etorri eta buelta sare sozialekin, eta bukatu norbere korapiloen munduan lotuta; hari mataza, maila intimoan askatuz: zer eta nola bizi izan duen bakoitzak tokatu zaion unea, bilatu duen maitasuna, edo gertatu zaion ezbehar edo gertakari oro zirriborratuz. Bizitzaren hausnarrean aritu zaigu era desordenatu batean. Liburu borobila!