Erabiltzailearen profila

Gaztetan fantasia ez zen nire arreta deitzen zuen genero literarioetako bat, eta Eraztunen Jauna, beti heroiaren bidaiarekin lotua, ez zuen nire jakin-mina piztu. Hala ere, badira urte gutxi batzuk fantasia eta zientzia fikzio gehiago irakurtzen hasi naizela eta, oporraldi hau hobbitekin batera pasatu dut. Nahiz eta, hasieran beldur pixka bat ematen zidan gazteentzako zuzenduak izango ote ziren, orain esan dezaket edonork irakurtzeko modukoak direla.

Are gehiago, Eraztunen Janaunaren zale bihurtu naizela aitortzen dut publikoki. 😊

Istorio honi buruz ezer gutxi dago esaterik, dagoeneko esan ez denik. Besterik gabe esan dezaket nire pasarterik gogokoenetako bat Ella-Larañarena dela. Pertsonaiarik onenak eta, nire ustez, landuenak eraztunaren boterearen aurrean ahultzen direnak dira (Boromir, Frodo eta Gollum bereziki). Gollum pertsonaia bikaina iruditzen zait eta Boromir oso sinesgarria. Nahiz eta, esan gabe doa, Sam dela denen artean maitagarriena. Baina are gehiago gustatuko litzaidake "nagusi" hitza erabiltzeari utziko balio. 😤

Azken finean, gauza txar bakarra aurkitu dut: bigarren liburuaren egitura. Tolkienek "Bi dorreak" liburuko gertaerak kontatzeko aukeratu zuen egitura ez zait egokiena iruditzen, irakurketa hermetikoegia bihurtzen baitu. Hala ere, ez dut esan nahi liburu txarra denik, baina dinamikoagoa izan zitekeen, argi eta garbi, bi kontakizunak nahastu izan balitu.

Amaiera, nire ustez, bikaina da (eta azken bi kapituluak bereziki gozagarriak).

Liburu hau irakurtzea oso oso erraza da, eta kontatzen digun istorioa interesgarria eta entretenigarria da. Tolkienek liburuan zehar erakusten duen umorea ere asko gustatu zait. Zentzu honetan 5 izar menago nizkioke. Libururako sortzen duen mitologia, alfabeto oso bat barne, izugarria iruditzen zait eta oso erraza da barneratzeko eta ulertzeko, benetan aberatsak izateaz gain.

Baina hori esanda, nire ustez, liburua nerabeek irakur dezaten pentsatuta dago (Interneten irakurri dudanaren arabera, beren seme-alabentzat idatzi ei zuen), eta, agian, hori da irakurketan gutxien gustatu zaidana: hitzak eta ekintzak aurrezten saiatzen den narratzeko modua. Hau da, kontatzen duena ulertzeko mesedetan irakurketa laburragoa eta errazagoa egitea, gauza batzuk uzten dituelako (hala egingo duela aipatuz) kontatu gabe. Horri gehitu behar zaio pixka bat laua iruditu zaidala. Azken honekin esan nahi dut tentsio momentuak egon badaudela eta nabarmenak direla uste badut ere, narratzeko moduak ez diola irakurketari tentsiorik eransten eta erabaki horretan ñabardura asko galtzen direla uste dudala (zenbat kolpe jaso ditzake hobbit baten buruak eta zenbat aldiz gal dezake konortea liburu laburragoa egiteko?). Zentzu horretan, uste dut azken kapituluek asko irabazten dutela.

Edonola ere, Eraztunen Jaunak liburu honetatik gustatu ez zaidan bakarra konpentsatuko duelakoan nago, beraz, azken balorazioa positiboa da eta lehen liburuarekin jarraituko du.