Donostian, 1991ko abuztuaren 17an, Aste Nagusiko larunbat goizean, Guardia Zibilak inguratu egin zuen Morlans auzoko Tolaretxe etxea, eta tiroka ekin …
Bizi diren herrian ez da haiek beste inor geratzen, alde egin zuten denek. Fabrikako ezbeharrak …
Distopia baino gehiago
Baloraziorik ez
Edukiari buruzko abisua
espoilerrik? agian bai
Amaitu dut #BihotzeanNapalma. Zaila egiten zait liburuaren gaia definitzea: distopia, harremanak...
Lehen atala (bereziki) puzzle baten moduan antolatua dagoela iruditu zait: zatiz zati erakusten du atzean zer dagoen. Gehiago da iradokitzen duena, benetan kontatzen duena baino. Niri Chernobil moduko istripu bat etorri zait burura (ikusia dugu dokumentaletan Chernobil inguruan, gizakirik gabe, natura nola errekuperatzen den), baina nork bere hipotesia egin dezake. Atal labur-laburrak izatea lagungarria da erritmoari eusteko.
Bigarren zatia Road Movie baten itxura hartzen du, baina badu kutsu gordin eta "groteskoa" ere: exklusio-eremutik ihes, ama hila kotxearen atzeko partean eramanik.
Deigarri egin zaizkidan hiru apunte:
Hiru pertsonai nagusietatik bakar baten izena ezagutzen dugu. Ahotsa ere kasik bakarra. Deskripzio bizi-biziak, kasik zinematografikoak. Liburua ez dute zinemara eraman, baina bai eskenatokietara. Antzerki-lan bat atondu omen dute liburuan oinarritua (Teaserra hemen: www.youtube.com/watch?v=Gq3ZBWpOXRs). Joe, kosta egiten zait irudikatzea nola lortu duten liburua antzezlan bihurtzea.
Bigarren zatiaren sarreran Fiona Apple abeslariaren aipu bat ageri da: "Inork ezin du inor ordeztu". Elkarrizketa batean Pol Guasch-ek aipatu zuen Fiona Apple zela bere liburu honen soinu-banda. Ez dut lortu aipu hori zein abestitakoa den asmatzea. Ez nuen Fiona Apple ezagutzen. Hori ere deskubrimendu bat izan da.
Han-hemenka hizkuntza-gatazka baten zantzuak aipatzen ditu. Esplizituki, amaren poemetan ageri da bereziki:
/ seme ez ahaztu inoiz
/ hizkuntza bat
/ egiten duan hizkuntza hau ez
/ izan arren neurea
/ egiten duan hizkuntza horrek
/ nahi ez izan arren neurea
/ nirea ez den hizkuntza bat duen
/ seme bat egin diat
Gustura irakurri dut. Ez nuke esango istorioak erabat harrapatu nauenik, baina bai barruan halako sentsazio arraro bat utzi didala. Ez dakit... agian horixe da liburu on bati eskatu ahal zaion gauzarik onena.
EL DEBUT NARRATIVO DE UNA POETA E ILUSTRADORA: DOS HERMANAS UNIDAS POR UN JUEGO, UN …
Bikaina
5 izar
Liburu bikaina iruditu zait. Irakurterraza, originala, hunkigarria...
Gaia originala da... "herentzia" moduan dohai bat duen familia bat: gertuko pertsona maitatu bat hil ondoren ikustea. Testuaren antolamendua are originalagoa: kapitulu laburrak dira, eta horietako bakoitzean, izenburuarekin batera, zenbakia agertzen da. Protagonistaren adina da zenbakia. Kapituluz kapitulu puzzle baten moduan osatzen da istorioa.
Haurtzaroaren begiradatik idatzita, Terraza debekatuak 1940ko hamarkadako Fezeko etxe tradizional baten barrura garamatza. Emakumeen egunerokoa patioen, korridoreen eta, batez ere, …
Haurtzaroaren begiradatik idatzita, Terraza debekatuak 1940ko hamarkadako Fezeko etxe tradizional baten barrura garamatza. Emakumeen egunerokoa …
Geruza asko dituen liburua
4 izar
Fatima Mernissi Fez hiriko harem batean jaio zen. Liburua, halere, ez omen da autobiografikoa. Izatekotan auto-fikziotik du gehixeago, autobiografiatik baino. Edonola ere, etnografiatik ere gauza asko ditu. Leku eta garai bateko gizartea islatu nahi du. Agian bi munduk talka egiten duten lekua eta garaia.
Mernissi feminismo islamikoaren aitzindaria da. Haremaz hitz egiten du. Harema, izatez, gartzela dela azaldu nahi du. Zeharkatu ezin diren mugak ezartzen ditu. Barrukoak eta kanpokoak. Terraza bada askatasun-gune txiki bat, muga horien barruan.
Gustatu zait "Mila gau eta bat gehiago" liburuari eta Xeherezaderi egiten dien keinua. Hitza bizirauteko estrategia ezezik, ahalduntzeko tresna da. Patxi Zubizarretan ba omen du, liburuaren euskarazko bertsio bat. Budur printzesaren istorioa ageri da bertan? Ez dakit. Ipuina gustatu zait, baita horretaz Fatima Messinak egiten duen gogoeta ere. Istorio subertsiboa da, neurri batean, horregatik Xeherezadek ez du lehen gauetan kontatuko. Gerorako utziko du. Istorioak iradokitzen du gizonak eta emakumeak ez direla horren ezberdinak: …
Fatima Mernissi Fez hiriko harem batean jaio zen. Liburua, halere, ez omen da autobiografikoa. Izatekotan auto-fikziotik du gehixeago, autobiografiatik baino. Edonola ere, etnografiatik ere gauza asko ditu. Leku eta garai bateko gizartea islatu nahi du. Agian bi munduk talka egiten duten lekua eta garaia.
Mernissi feminismo islamikoaren aitzindaria da. Haremaz hitz egiten du. Harema, izatez, gartzela dela azaldu nahi du. Zeharkatu ezin diren mugak ezartzen ditu. Barrukoak eta kanpokoak. Terraza bada askatasun-gune txiki bat, muga horien barruan.
Gustatu zait "Mila gau eta bat gehiago" liburuari eta Xeherezaderi egiten dien keinua. Hitza bizirauteko estrategia ezezik, ahalduntzeko tresna da. Patxi Zubizarretan ba omen du, liburuaren euskarazko bertsio bat. Budur printzesaren istorioa ageri da bertan? Ez dakit. Ipuina gustatu zait, baita horretaz Fatima Messinak egiten duen gogoeta ere. Istorio subertsiboa da, neurri batean, horregatik Xeherezadek ez du lehen gauetan kontatuko. Gerorako utziko du. Istorioak iradokitzen du gizonak eta emakumeak ez direla horren ezberdinak: aski da gizon moduan janztea, gizonek dituzten pribilegioak izateko.
Iruditzen zait liburuak geruza asko dituela, lehen irakurraldian ondo jasotzen ez direnak. Agian komeni da bigarren irakurraldi bat egitea hemendik hilabete batzuetara.
Haurtzaroaren begiradatik idatzita, Terraza debekatuak 1940ko hamarkadako Fezeko etxe tradizional baten barrura garamatza. Emakumeen egunerokoa patioen, korridoreen eta, batez ere, …
“Xakerteko botxüetako arranoa niz. 1859ko bedatsea” irakurri zuen Kattalinek sega-poto baten barrutik papertxo bat atera eta zabaltzean. Trazu baldar hartan …
Haurtzaroaren begiradatik idatzita, Terraza debekatuak 1940ko hamarkadako Fezeko etxe tradizional baten barrura garamatza. Emakumeen egunerokoa patioen, korridoreen eta, batez ere, …
“Xakerteko botxüetako arranoa niz. 1859ko bedatsea” irakurri zuen Kattalinek sega-poto baten barrutik papertxo bat atera eta zabaltzean. Trazu baldar hartan …