Kritikak eta Iruzkinak

Nobela labur hunkigarria: eserialdi batean irakurtzekoa. Samurra. Protagonistaren zahartzean afasia eta jasotakoa eskertu barik sentitzen duen zorra erakusten du, ondoan dituen bi pertsonaiaren begiradatik kontatua. Estilo soila eta euskaraz bizitzeko itzel ekarria.

Latza. Bidegabekeria, inpunitatea, ustelkeria, zapalkuntza, faxismoa.

Astindu emozional handia izan da niretzat: tarteka liburua alde batera uztekoa. Halako injustiziak ezagunak diren arren, samina ezin da saihestu.

Guillem Agullóren kasua bera interesgarria da, baita idazleak hartu duen bidea, sei kapitulu eta epilogoa. Kapituluetan atal laburrak: senideen ahotsa, lagunena, ezezagunena, "egunkariko" txatalak, txostenen pasarteak, gertaerak... Kronologikoki, baina hariekin puzzlea osatuz. Guztiek osatzen dute kontaketa mingarria.

Nobela ederra, protagonistaren bizipen zail eta latzak tonu leunez kontatuak. Transexualitatea ardatz, baina klase gatazka, harremanak -senide, lagun, auzokide... Hunkigarria.

Gustura irakurri dut liburua: irudimena eta gure euskal mundu txikian jolasteko aukera eskertu ditut gehienbat.

Egungo erronka, problema eta korapiloak baliatuta 10 koktel eskaintzen ditu: ertz desberdinetatik tiraka sortutako etorkizuneko EHak. Imaginazioak benetako erronkak begi bistan jartzen ditu.

Ipuinik gustukoenak aukeratu behar izatekotan, zalantzak zalantza, hauexek aukeratuko nituzke: 2.a idazle mutuaren bi iraultzak eta 8.a heart of basque darkness (pintxo thriller). Batetik, euskal elebakarren hedapena: liburuaren hasierako ipuina izanik, engantxatu egin ninduen tonuak. Bestetik, turismoari aurre egiteko bide gastronomiko-terrorista eta kontaketa modua.

Oso sorpresa ona izan da liburua, aspaldian ez dut liburu bat irakurtzen barre egin, osagaiak 0 km, geure geureak.

Estilo soila eta landua. Laburra eta ondo eraikia. Ama-alabak, giza harremanak, biziraupena, zapalkuntzak, maitasuna...

"Gauzak ez ditugu sekula diren bezalakoak ikusten; gu garen bezalakoak ikusten ditugu" Anais Nin. Zer pentsatu asko ematen duen jolas literarioa.

Irentsi egin dut nobela mutantea, oso gustura, bai formagatik, bai kontatzen duenagatik. Proposamenen indartsu eta aberatsa.

Amatasuna umea jaio aurretik hasten da eta non amaitu? Guztiok gara alaba (edo seme). Eta haurdunaldia eta ostekoa, bi kapitulu, eta errealitatea poemetan xalo eta argi. Ilusio, insomnio, gizarte arau, indarkeria obsztetrikoa...