Erabiltzailearen profila

Latza. Bidegabekeria, inpunitatea, ustelkeria, zapalkuntza, faxismoa.

Astindu emozional handia izan da niretzat: tarteka liburua alde batera uztekoa. Halako injustiziak ezagunak diren arren, samina ezin da saihestu.

Guillem Agullóren kasua bera interesgarria da, baita idazleak hartu duen bidea, sei kapitulu eta epilogoa. Kapituluetan atal laburrak: senideen ahotsa, lagunena, ezezagunena, "egunkariko" txatalak, txostenen pasarteak, gertaerak... Kronologikoki, baina hariekin puzzlea osatuz. Guztiek osatzen dute kontaketa mingarria.

Nobela ederra, protagonistaren bizipen zail eta latzak tonu leunez kontatuak. Transexualitatea ardatz, baina klase gatazka, harremanak -senide, lagun, auzokide... Hunkigarria.

@Alex ni ere azken ipuinean pixka bat desengantxatu naiz, baina jolasa eskertu dut.

Gustura irakurri dut liburua: irudimena eta gure euskal mundu txikian jolasteko aukera eskertu ditut gehienbat.

Egungo erronka, problema eta korapiloak baliatuta 10 koktel eskaintzen ditu: ertz desberdinetatik tiraka sortutako etorkizuneko EHak. Imaginazioak benetako erronkak begi bistan jartzen ditu.

Ipuinik gustukoenak aukeratu behar izatekotan, zalantzak zalantza, hauexek aukeratuko nituzke: 2.a idazle mutuaren bi iraultzak eta 8.a heart of basque darkness (pintxo thriller). Batetik, euskal elebakarren hedapena: liburuaren hasierako ipuina izanik, engantxatu egin ninduen tonuak. Bestetik, turismoari aurre egiteko bide gastronomiko-terrorista eta kontaketa modua.

Oso sorpresa ona izan da liburua, aspaldian ez dut liburu bat irakurtzen barre egin, osagaiak 0 km, geure geureak.