User Profile

50-60 hamarkadetako emakume zientzialari (bikotekide, ama, alaba...) baten istorio ezohikoaren bidez, gaur egun ere puri-purian jarraitzen duten gai askoren inguruko kritika zorrotza egiten duen liburua: matxismoa (familia "tradizionaletan", lantokietan eta, bereziki, zientzian; komunikabideena (sentsazionalismoa, audientziak, itxurakeria...); hezkuntza sistemarena (zurruntasuna, ezberdina dena baztertzea...); eliza kataolikoa (diruzalekeria, pederastia). Hori guztia misterio apur batez ondua, nahiz eta zenbait gauza erraz aurreikus ditzakeen irakurleak eta, hori dela eta, zenbait unetan apur bat astuna egin, batez ere bukaera aldera.

Nire ustez, kontakizun laburrek eta, literaturak, oro har, bidaia bat bezalakoak izan behar dute: nonbaitera eraman behar zaituzte, zerbait biziarazi edo sentiarazi behar dizute edo ezusteko toki batera eraman behar zaituzte.

Liburu honek, baina, ez dit aurrera jarraitzeko irrikarik piztu eta noraezean ibili naiz, galduta. Kostata amaitu dudanean, gaizki joan den bidaia batetik etxera heltzea bezalakoa izan dela aitortu behar dut.

Nire ustez, ipuin bat eta literatura, oro har, bidaia bat bezalakoak izan behar dira: nonbaitera eraman behar zaituzte, zerbait biziarazi behar dizute edo ezusteko amaiera izan behar dute.

Liburu honekin, aldiz, noraezean ibili naiz, galduta, eta ez dit aurrera jarraitzeko gogorik piztu. Kostata amaitu dudanean, gaizki atera den bidaia batetik etxera iristea bezalakoa izan da, egia esan.

Hizkuntza maisutasunez erabiliz eta deskribapen xeheen bitartez, Gerra Zibileko eta gerraoesteko giroaren argazki aparta egiten du Cerdàk eta gertakizunen kontakizuna nola eraikitzen den erakusten digu, Primo de Riveraren gorpua Alacantetik Escorialera eramateko egindako ibilbidearen eta gerra garaiko eta gerraosteko zenbait kontakizunen bitartez.

Garai baten, gizarte baten eta gizarte klase jakin baten isla den kontakizun itxuraz arin honek hausnarketarako zenbait gai plazaratzen ditu, nahiz eta ez duen lortzen zenbait topiko erromantikori ihes egiten.