Puntobobo

Oso ona begittandu jatak, liburu modura. Gauza gogorrak kontatzen dittuala? Bai. Ama-alaben arteko solasaldixak artifizioso xamarrak dirazela? Hori be izan leike. Baiña gaixa, disfuntzionaltasuna, kontatzen dan modua -errealismo magikua barne- oso egokixa begittandu jatak, irakorterreza eta interesgarrixa izatiaz gain. Eta etxe barruko ixilttasunen katalogua, arrazoi eta modu ezbardiñetakua, oso kañerua.

Estilo soila eta landua. Laburra eta ondo eraikia. Ama-alabak, giza harremanak, biziraupena, zapalkuntzak, maitasuna...

Irentsi egin dut! Familia sekretuak, heriotzak, jaiotzak, goixotasuna, esamesak… Lehenengo orritik harrapatzen zaituen nobela. Bi garai agertzen dira, pertsonaia desberdinekin. Bi istorioen arteko erlazioa amaieran argitzen da. Garai bakoitza oso argi desberdintden da narratzeko darabilen estiloarekin; batean elkarrizketa hutsa; eta bestean narrazioa, iraganean. Irakurtzeko aukera baduzue, irakurri; ez zarete eta damutuko!!