User Profile

Lagun batek gomendatuta irakurri dut liburu hau eta oso ona da. Matematika gorroto dut eta literaturaren aitzakian matematikak interesa piztu du nigan. Gutxienez, liburuak iraun bitartean. Matematikaria izan zen osaba Petros. Eta haren bizitza du kontagai nagusi bere ilobak. Goodbachen aierua frogatu nahian emandako urteena, batik bat. Ilobak bere bizitza ere kontatuko digu, bere ibilbidea ere garrantzitsua delako. Finean, Apostolos Doxiadusek liburu interesgarria ondu du. Euskarara oso ongi ekarria dagoena, dotorezia handiz. Hitz batez laburbildu beharko banu liburu bikain honen mami guztia -osaba Petros, alegia-, harropuzkeria aukeratuko nuke.

Leitzako Arrosnabarrak etorri zaizkit gogora liburu hau irakurtzean; emakumeek, artazuriketan ari ziren bitartean, kantu zaharrak kantatzen zituztenekoa. Palilleirak dira eleberri honetako emakumeak, eta sareak ehuntzen eta josten dituzten bitartean, elkarri kontu zaharrak kontatzen dizkiote. Tradizioa eta fantasia uztartu ditu Nereak liburu honetan. Izan ere, gertakari lazgarri baten ondotik, emakumeek gizonak mendean hartzea pentsatuko dute Costa da Morteko herri batean, eta hartarako armiarmak deitzea erabakiko dute. Niri liluragarria egin zait nola deskribatu dituen zenbait pasarte Nereak, ia nire larrutan sentitu eta bizitzerainoko intentsitatez irakurri ditudanak. Izan Mariarena, izan itsasontziarena, edo beste asko. Liburu zoragarria da.

Unairen marrazkiak inoizko landuenak eta politenak iruditu zaizkit. Ikaragarriak! Beñaten ekarria, berriz, izugarria. Gai eta ertz asko ukitzen dituzte, "Zer ginen eta zer garen" esaldiaren bueltan laburbildu daitezkeenak. Kontraesan ezerosoak jorratzen dituzte. Literatura idatzia, errimatua eta bertso bihurtua dakar; guztiak korapilatu ditu. Eta nola! Gure gizartea behar bezala zirikatuta eta ziztatuta.

"Igeri egitea debakatua dago" hori da Baden Verbotenen esanahia. Eta kontrazalean datorren olerkiak ederki laburbiltzen du liburuan agertzen den galeraren presentzia etengabea. Izan hizkuntzarena, izan herriarena, idealena, pertsonena, bizitzarena edo hitz soilarena. Kontraesanen lurretan, zalantzen lautadetan eta ziurgabetasunaren besoetan kulunkatuko gaitu olerkiz olerki eta, pilulak bezala irentsita, gure bihotza eta gogoa ukituko du aldiro. Liburu ederra Iker Aranberrirena!

Oso gustura irakurri dut Arantza Lizartzaren lehendabiziko lana. Medikua da bera eta bere baitako ebakuntza gelatik atera dira poemaok. Trakestaz dituen eskuen fintasun eta dotoreziaz ekarriak. Aitaren dolua du idazgai, medikuen motxila aipagai. Eta hanka-sartzeak, kezkak, gaitzak, segurtasun falta eta gizarte gaiak, besteak beste. Hainbatetan, ahapaldiz ahapaldi doazen esaldien luzetasunak harritu nau. Baita gustatu ere! Liburu ederra da, zinez.