Erabiltzailearen profila

Ufff, gehiegi gustatu zait.

Egileak teriantropia jartzen du pertsonaien erronka nagusi bezala baina hori sexu-bereko harremanekin eta etxegabetzearekin lotzen du era oso atsegin (gogor) batean irakurtzeko. Mundua ia distopikoa da jende gutxituentzat eta bereziki gizotso tristeentzat. Cody, protagonistak, apartamendu txiro batean bizi da bakarrik, ez du nahiko diru lortzen lan egiten duen gay-bar-ean eta ez du bere ikasketekin zerikusia duen lanik aurkitu oraindik. Azken lan elkarrizketa kaskarra izan da, zaparrada botatzen ari da ta bueltan bus geltokian txakera laranjadun gizotso bat hasten zaio atentzio eska. Busera igota ere, gizotsoa ondoan jartzen zaio, nahiz eta gizotsoentzako eserleku segregatuak libre egon. Ea sosik baduen, ea libre dagoen, ea txortan egin nahi duen. Burutik kea dariola busetik geltoki okerrean jaitsi ta han gizotsoa utzi duela espero du. Ez da egia, ezin izango du gizotso hura gainetik kendu...

Abentura bat espero nuen hasieran eta ez da hori hain zehazki. Gerora bai gusturago irakurri dut baina zati honen amaierara iritsi ta nolabait bigarren liburuarekin jarraitzeko interesa galdu dut.

Aurreko bi lanak baino gehiago gustatu zait Txoperenaren azkena, batez ere, kontamolde eta egiturari begira. Lesakako makina bat kontu amaieran aitortzen den zaldiaren erreferentzia argitzen dutenak. Bi plano: Mirenena eta Unairena. Bigarrena osoagoa iruditu zait pertsona(iari) egindako omenaldi bat, biografiatik ere baduen erretratu bat. Mirenek bere barne mundua erakusten du: nini baten ama, bikotekide, lagun, langile... Eta duela bost urte hil zen Unairen oihartzuna bizirik duena. Hala ere, marko eta aitzakia gisa (ere) funtzionatzen duen Mirenen gaurko egungo istorioan, garapen edo ondorioren bat espero nuen. Istorio horrek gaur egun mahai gainean jartzen ari garen hausnarketa batzuk azaleratzen ditu: harreman mota desberdinen garrantzia, amatasunaren inguruko erabakiak... Edozelan ere, azken aitortzak egileak dioen moduan Lesakari eskainitako liburua da, leku eta giro zenbaitez gain, gertaera batzuk ere jasotzen ditu.

@Saioanaiz Fua, oso ados zurekin. Ezingo nuke hitz hoberik bota iruzkin baterako, baina zerbait gehitzearren, neri behintzat amaiera garatugabeak hobe utzi dit arima edo, zulotxo hori betegabe utzita. Ez dakit nola jarraituko duen Mirenek baina bukatu duen puntuan bezain huts sentitu naiz, oso gutxi gorabehera. Erabakiak eginda baina gogoetak egin beharrean. Bera amatasunarekin, ni bizitza laboralari puta honekin.

Ba oso gustora irakurtzeko liburuxka. Hasiera nahiko bortitza da, baina inpaktua beharrezkoa da tratatzen dituen tema gordinetan zuzenean sartzeko. Egoera prekarizatuan etxebizitza baten bila atzerrian egoteak edozer gauza egitera bultza diezaioke edonori. Hala ere, istorioak haren haurtzaroko bizipena du puntu fokala, bere amona barne. Munduan ditugun arazoak aldarrikatzeko queer ikuspegi batetik liburu labur ezin hobea.

Legends & Lattes chill fantasia da, edo -cozy- dirudienez. Gertaera gutxikoa baina bizkor irakurri daitekeena. Viv bere abentura aroa amaitu nahian kafetegi bat muntatzen du. Benetan ez du plana oso argi, baina abenturetan egindako dirutza eta esperientzia sozialarekin pixkanaka kafetegi eder bat osatzen du, goitibera txikiak izanda. Premisa horrekin, noski, ez nuen gidoi aldaketa larririk espero, baina bai faltan bota dut dinamismo pixkat. Orokorrean istorioa nahiko prediktiboa da, baina hala ere entretenigarria. Hori bai, amaierako zatian bai azaleratzen da dinamismo hura.

Ba discworld-i sarrera emateko liburu oso ona. Harrigarria da nolatan ez diren ezagunagoak gure ingurugiroan. Esker mila nere book-club-ekoei. Wyrd sisters-ek erdi-aroko fantasia motako liburuen parodia bat egiten du, 3 sorgin xelebre protagonista izanik. Sorgin horiek, noski, normalean erresumako botere-aldaketetatik kanpo mantentzen dira, baina oraingoan badirudi unibertsoak ezetz erabaki duela, ta pixkanaka saltsan sartu beharko dira. Xelebrekeriak non-nahi.

Oso gogoko dudan "light novel"-a. Lehen liburuak ez dira batere txarrak baina esanguratsuak ere ez dira. Gerora akzio pasarte bikainak ditu, 80-100 orrialdeko batailak narratuz. Hala ere paperjaleko jarioan jarri nahi izan dut, hurrengo urtean anime adaptazio bat jasoko du eta. Bere webnovel-a (japonesez, dohainik) bukatzear dago baita ere, denera 200 orrialde inguruko 17 liburuxka izanik.