User Profile

Paul Urkijok sarean gomendatzen zuela ikusita hasi nintzen irakurtzen eta ez nintzen damutu. Istorio eta marrazki ederrak umore printzez josiak. Pertsonaiekin enpatia lortzen du eta erabat sartzen zara irakurketan. Lehen lauak irakurri ditut eta gustora jarraituko nuke irakurtzen.

Alde handia dago ipuinen artean. Irakurtzen hobeto pasako nuela uste nuen. Badu une ederren bat, baina orotara, ez ninduen asebete utzi.

Poesia gutxi irakurri dut, arreta maila handia eskatzen duen generoa da eta nire kontzentrazioa ez da egokiena izaten halakoetarako. Hala ere, badira gozatu ditudan gutxi batzuk. Hauxe da bat. Behin baino gehiagotan irakurri eta oparitu dudan liburua.

Zoragarria izan zen liburu honekin topatzea. Garai hartan, oso gutxi irakurtzen nuen euskaraz, eta bai, aurreiritziak nituen. Euskal lietratura, bere osotasunean, hizkuntza jasoegi, idazkera astun, eta argumentu pretenziosoez josita zegoela uste nuen (Artaburua ni, bai). Igartza saria irabazi eta nire eskuetan erori zenean, aurreiritzi horiekin eta muturra okertuta hasi nintzen irakurtzen. Eskerrak! Kattalin Minerren liburu honi esker kausitu nuen euskal literatura uste nuena baino asko bizizago zegoela. Primeranidatzita dago, oso modu naturalean eta testuak primeran korritzen du. Istorio eta pertsonaiak hasieratik harrapatzen zaituzte eta guztia nola amaitzen den jakin nahi duzu. Horretaz gain, Minerren ironia eta erretxintasuna zoragarriak dira. Esan beharrik ez da, liburu honen ondotik, beste hamaika euskal librururen irakurketa etorri zela, bat idaztera ere animatu nintzen. Mila esker, Kattalin.

Ohiko bilakatzen ari da azknealdian superheroiak zerutik jaitsi eta lurrera jaistea. Kasu honetan, hurrunago eramaten du erabakia Mark Millarrek. Nerabe arrunt batek superheroi izateko erabakia hartzen du, baina ez du ez superbotererik, ez botererik, eta ezta gaitasun azpimarragarririk ere. Argumentua bikain eraikita dago eta ohiko mekanismoak erabiliz istorio xurgatzaile bat sortzen du. Marrazkiak pasada bat dira, kolorearen erabilera deigarriak barruraino sartzen zaitu eta orrialde batuk enmarkatzeko modukoak dira.

Hellboy protagonbista zuen lehen filma ikusi ondoren hasi nintzen komikiak irakurtzen. Filma amaitzean, sentsazioa izan nuen ez ziola berezko obrari justiziarik egiten. Intuzio horri jarraituz hasi nintzen Mingolaren lanaz gozatzen. Marrazki eta gidoiak, istorioak, tramak, pertsonaiak... Mingolaren mundua bakarra eta errepikaezina da. Nire kuttunetako bat zalantzarik gabe.

Edouard Luntz zinemagilearen lana eta istoria ezagutzen ez badituzu (nire kasuan bezala) ezer gutxi eskaintzen du komikiak. Omenaldi eta aldarrikapen ariketa hori alde batera utzita, komikiak bere horretan, ez du gauza handirik eskaini edo transmititzen.

Blacksad arrakastatsuari esker ezagutu nuen gidoigilearen lehen lan osoa. Adinekoak jartzen ditu zentroan eta modu oso efektistan gainera. Marrazki ederrak eta Madriletik zuribeltzezko bueltaxka bat emateko aukera egokia. Gomendagarria.

Ez nuen ezagutzen eta denda bateko apalean topatu eta etxera eraman nuen ezer gehiago jakin gabe. Gaur egun, sekula irakurri dudan komikirik borobilenetako bat delakoan naiz oraindik. Artista batek, bere lana utzi eta jaioterrira itzuli behar du bizitzan bere lekua bertopatu asmoz. Jaioterria, ordea, aldatu da, bera bezala. Eskuin muturraren gorakadaren eta bizi dugun garai ilunaren argazki bikaina. Gomendagarria erabat, ez zaizu damutuko.

Ez naiz objektiboa Frederik Peetersekin, baina saiatuko naiz. Pildoras azules liburu zoragarria da. Modu autobiografikoan, eta ohikoa duen generoak birrindu eta nahasteko gaitasunarekin, gaur egun seropositboa izateaz, aurreiritziez, maitasunas, adiskidetasunaz, biiztzaz eta heriotzaz ari zaigu. Liburu erabat gomendagarria belgikarraren lan gehienak bezalaxe.

Beharrezko liburua. Ariketa zintzo eta umoretsua gure garaiko pandemia handienaren inguruan: depresioa. Umorea lagun, depresio eta suizidioaz ari zaigu Iñigo bere minaren etxetik. Bitxia da nola bakoitzaren zuloa ezberdina izan arren, gaixotasunak badituen bertatik pasa garenontzat zona komunak direnak Hala nola, Txominen ahotsa lakarra. Depresioa ulertu eta naturalizatzeko saikera ederra.