«Se puede estar, aunque no se esté», dice uno de los poemas de Ana Isabel …
Desafiatzen duen hizkera batekin, irakurri dudan poetarik onenetakoa da niretzat
5 izar
Gata Cattana arlo pertsonala eta politikoa uztartzeak oparitzen duenaren erakusgarri indartsua da. Bere poemak zuzenak dira eta mitologia, kritika soziala eta feminismoari eta identitateari buruzko hausnarketak nahasten dituzten irudiz beteta daude. Irakurri.
Existen tres vías para llegar a Castle View desde la ciudad de Castle Rock: por …
Istorio ona, arratsalde tonto baterako
4 izar
Stephen Kingek eta Richard Chizmarrek beldurrezko istorio batean murgilduko gaituzte "La caja de botones de Gwendy" nobela laburrarekin. Hainbat botoi dituen kutxa misteriotsu bat aurkitzen duen neskato baten istorioa da, baina zein preziotan?
El despótico patriarca Esteban Trueba ha construido con mano de hierro un imperio privado que …
Liburu honek ulertzen ez nuen idazle batekin adiskidetu nau
5 izar
Nahiz eta beti izan naizen irakurle, aitortu behar dut ez nuela inoiz gozatu eskolan irakurtzera behartzen gintuzten liburuak irakurtzen, eta La casa de los espíritus ez zen salbuespena izan garai hartan. Hiru aldiz saiatu nintzen gerora berriro hartzen urteetan zehar, baina Barrabas itsasoz iristen den kapituluan trabatuta geratzen nintzen beti. Bitxia bada ere, antzeko zerbait gertatu zitzaidan Cien años de soledad liburarekin eta horrek pentsarazi dit liburu biek badutela eskuraezina zitzaidan zerbait komunean. Oraingoan, ordea, bukatu dut eta, nire harridurarako, izugarri gozatu dut. Hainbeste, ze pena ematen dit amaierara iritsi izanak.
La casa de los espíritus nobela bat baino gehiago da; herri oso baten historiaren zati garrantzitsu baten kontaketa da, Trueba familiako hainbat belaunaldiren bidez kontatua. Bere errealismo magikoak eta herrialdeko gertaera historikoekin duen lotura sakonak liluratu egin naute. Lehen aldiz, Isabel Allende ulertzea lortu dut eta bere liburu gehiago irakurtzeko prest utzi nau.
Askok Cien años de soledad liburuarekin …
Nahiz eta beti izan naizen irakurle, aitortu behar dut ez nuela inoiz gozatu eskolan irakurtzera behartzen gintuzten liburuak irakurtzen, eta La casa de los espíritus ez zen salbuespena izan garai hartan. Hiru aldiz saiatu nintzen gerora berriro hartzen urteetan zehar, baina Barrabas itsasoz iristen den kapituluan trabatuta geratzen nintzen beti. Bitxia bada ere, antzeko zerbait gertatu zitzaidan Cien años de soledad liburarekin eta horrek pentsarazi dit liburu biek badutela eskuraezina zitzaidan zerbait komunean. Oraingoan, ordea, bukatu dut eta, nire harridurarako, izugarri gozatu dut. Hainbeste, ze pena ematen dit amaierara iritsi izanak.
La casa de los espíritus nobela bat baino gehiago da; herri oso baten historiaren zati garrantzitsu baten kontaketa da, Trueba familiako hainbat belaunaldiren bidez kontatua. Bere errealismo magikoak eta herrialdeko gertaera historikoekin duen lotura sakonak liluratu egin naute. Lehen aldiz, Isabel Allende ulertzea lortu dut eta bere liburu gehiago irakurtzeko prest utzi nau.
Askok Cien años de soledad liburuarekin alderatzen dute beste hau, baina agian konparazio bidezkoagoa El amor en los tiempos del cólera liburuarekin litzateke, biek giza harremanei eta denboraren joanean irauten duten loturei heltzeko duten moduagatik.
Pasan los años entre suntuosas fiestas, uniones insólitas y sobrecogedoras revelaciones. Pero nada traerá paz …
Adi! Ez da saga bat, sei atal dituen liburua da
5 izar
Blackwater lehen kapitulutik harrapatu nau istorio liluragarri batekin. Foilletoia izateak ez dio baliorik kentzen, alderantziz: estiloak xarma berezia gehitzen du, eta formatu hori ez dela gutxietsi behar erakusten du. Hain obra luzean normala da akatsen bat edo beste aurkitzea, baina hemen gutxi dira eta ez dute irakurketa oztopatzen. Liburuko pertsonaiak oso ondo eraikita daude, eta modu naturalean eboluzionatzen dute ataletan zehar. Bakoitzaren garapena zaintzearen ondorioz, motibazioak eta gertatzen diren aldaketak ulertzea ahalbidetzen du, irakurlea haiekin inplikatzea lortuz.
Blackwater ez da beldurrezko eleberri bat, familia-harremanetan eta botere-egituretan oinarritutako istorio bat baizik, baina zientzia-fikzioaren, beldurrezko liburuen eta pulp kulturaren ukituak oso presente ditu eta ondo dosifikatzen dira.
Sei liburuxken bidez irakurtzeko ideiak umetan astero ikusten genituen telesail haiek ekar ditzake gogora, eta ziur aski bere garaian eragin berezia izan zuen. Hala ere, data pasatu ondoren, formatuak bere erakargarritasunaren zati nabarmena galtzen du; hala ere, salbuespen bezala, interesgarria da ikustea egileak nola erabaki …
Blackwater lehen kapitulutik harrapatu nau istorio liluragarri batekin. Foilletoia izateak ez dio baliorik kentzen, alderantziz: estiloak xarma berezia gehitzen du, eta formatu hori ez dela gutxietsi behar erakusten du. Hain obra luzean normala da akatsen bat edo beste aurkitzea, baina hemen gutxi dira eta ez dute irakurketa oztopatzen. Liburuko pertsonaiak oso ondo eraikita daude, eta modu naturalean eboluzionatzen dute ataletan zehar. Bakoitzaren garapena zaintzearen ondorioz, motibazioak eta gertatzen diren aldaketak ulertzea ahalbidetzen du, irakurlea haiekin inplikatzea lortuz.
Blackwater ez da beldurrezko eleberri bat, familia-harremanetan eta botere-egituretan oinarritutako istorio bat baizik, baina zientzia-fikzioaren, beldurrezko liburuen eta pulp kulturaren ukituak oso presente ditu eta ondo dosifikatzen dira.
Sei liburuxken bidez irakurtzeko ideiak umetan astero ikusten genituen telesail haiek ekar ditzake gogora, eta ziur aski bere garaian eragin berezia izan zuen. Hala ere, data pasatu ondoren, formatuak bere erakargarritasunaren zati nabarmena galtzen du; hala ere, salbuespen bezala, interesgarria da ikustea egileak nola erabaki zuen egitura hori ematea.
Blackwater irakurtzea merezi du, dudarik gabe, eta jende askori gomendatuko diot, zein ona den ikusita.
PD: Liburua izugarri gustatu zait eta ulertzen dut zergatik askok konparatzen duten Cien años de soledad monumentuarekin, baina ez gaitezen engaina: Gaboren aurka lehiatzea ia ezinezkoa da eta eleberri hau motz geratzen da Buendiatarren jenialtasunaren aurrean. Nik bere garaian bost izar eman nizkion Cien años de soledad liburuari eta gaur Blackwaterri beste horrenbeste emango dizkiot, baina liga ezberdinetan jokatzen dute eta kontrakoa esatea gezurra esatea litzateke. Eta, behar izan publiziatarioak gorabehera, hori horrela da. XD
Un niño de once años ha sido brutalmente asesinado. Todas las pruebas apuntan a uno …
Zenbaitetan zera eskatzen diozu liburu bati: istorio on bat eta kitto
4 izar
SK-en El visitante harritu egin nau, nahiz eta argitaratu zuzenean ez nuen irakurtzeko gogo handirik izan. Ez dakit zergatik, baina kostatu zait aukera bat ematea. Eta behin hasita, harrapatu egin nau, erabat.
Zakuaren gizona kondairaren bertsio moderno bat bezalakoa da, umeei beti beldurra eman dien irudi ilun hori. Kingek bere estilora eramaten du dena bihurriagoa izan dadin, sineskeriek gaur egungo mundua “arrazionalean” duten lekua erakutsiz. Zati batzuek, batez ere amaiera aldera, Stokerren Drakula ekarri zidaten gogora, batez ere Holly eszenan sartzen denean.
Zenbaitetan zera eskatzen diozu liburu bati: istorio on bat eta kitto. Eta El visitantek bere lana bete egiten du, asmo handikirik gabe, baina azken orrira arte itsatsita mantentzea lortuz.
(Ni bezalako frikientzat: “La torre oscura” sagarakin duen lotura, erabatekoa da.)
A partir de una foto familiar de 1947 en la antigua playa de Nazaret de …
Itzela
5 izar
Paco Rocak "Regreso al Edén" komikiarekin Valentziako gerraondora hurbiltzen gaitu, familiaren oroitzapenen bitartez. Protagonistak duintasunez eta erresistentziaz hartu nahi ditu adinaren zailtasunak eta gazte garaian hondartzan egindako aspaldiko familia-argazki baten bidez, goseak eta errepresio faxistak gidatutako garai bateko itxaropenak eta frustrazioak berpizten ditu.
Bere estilo pertsonalarekin, nostalgia eta gordintasuna atzematea lortzen du, familiaren oroimenak babesleku gisa duen garrantzia nabarmenduz.
Aia Azken Portun bizi izan da beti. Mon ihesi joan zen aspaldi, baina orain, hamar …
Ea egunen batean postre bat oparitzen diguten
5 izar
Azken portuko postdatak Euskal Herriko herri askoren esentziara hurbiltzen den fikziozko herri batera eramaten gaitu. Bi pertsonaien ekarpenekin, zorroztasunez islatzen dira etengabeko tentsioan dauden konplexutasun politiko, sozial eta emozionalak. Aselek eta Johnek, bakoitzak bere estilo propioarekin, nortasunari, gatazkari, erresistentziari eta pertsonaien dimentsio intimo eta sexualari buruzko gaietan sakontzen dute.
Egiturak aukera ematen die introspekzioa eta kritika esploratzeko bakoitzaren erara eta "Postdata" bakoitzak pertsonaien egungo izaera eraikitzen duten istorio indibidual eta kolektiboetara hurbiltzen gaitu. Pertsonaiak konplexuak dira, lehengo eta oraingo borrokek markatutako pertsonalitate indartsuarekin.
Lagunen arteko gutun horietan egile bakoitza bereizteko, badira agerian geratzen ez diren estilo-xehetasunak. Baina nor den nor identifikatzeko gai izango zara, non begiratu behar duzun baldin badakizu.
Lankidetza honek on egin die biei. Ea egunen batean postre bat oparitzen diguten.
La nueva novela del Rey del Terror recuerda a joyas como Misery y cuenta con …
Holly egilearen pertsonaiarik maitagarrienetako bat bihurtu(ko) da
5 izar
Holly liburuan, SKek Holly Gibney ikerketa kezkagarri baten erdigunera eramaten du, pertsonaia gisa zenbat hazi den erakutsiz. Holly ez da detektibe berezi bat bakarrik, gizakiaren txarrena ikusteko intuizio berezia duen norbait da. SKek Holly hurbilago bat erakusten digu eta zalantzarik gabe, Holly egilearen pertsonaiarik maitagarrienetako bat bihurtu(ko) da.
El 16 de septiembre de 2022, en Irán, Mahsa Amini sucumbió ante los golpes propinados …
Borroka kolektiboa
5 izar
"Mujer Vida Libertad" komiki zuzen eta hunkigarria da, eta Irango emakumeen borrokan jartzen du arreta, errepresioaren aurrean duten ausardia nabarmenduz. Istorio desberdinen bidez, erakusten du emakume horiek, haien askatasunaren alde borrokatzen jarraitzen dutela. Ilustrazioek, indartsuak, oso ondo laguntzen diote mezuari.
Provincia de Buenos Aires, Argentina, 1957. Mientras juegan a las cartas en una típica noche …
Oso gustura zientzi fikzio klasikoa irakurtzen
5 izar
El Eternauta asko gustatu zait Buenos Airesen estralurtarren inbasio batean bete-betean sartzen zaituelako, horrek dakarren tentsio eta etsipen guztiarekin. Juan Salvo bezalako pertsonaiak ondo landuta daude, eta kaosaren erdian bizirauteko borroka sentitzen duzu. Gainera, istorioak badu kritika sozialaren ukitu hori, interesgarriagoa egiten duena, abentura izateari utzi gabe.
Favalliren pertsonaia, ordea, motz samar geratu zait. Taldearentzat bere adimenagatik garrantzitsua den arren, beti berdina dirudi: logikoa eta hotza. Ez du aldaketa handirik, ezta gertukoagoa edo sakonagoa den unerik ere, eta horrek apur bat laua uzten du, eboluzio handiagoa duten beste pertsonaia batzuen aurrean.
