Erabiltzailearen profila

"Para él, ser independiente era vagar a solas por su territorio y nadie se había molestado en venir a comunicarle que pertenecía a un nuevo país". Zenbat halako historian zihar, urriñeko gobernu aldaketak norbera enterau barik (onenian).

@miren@bookwyrm.social Urgh! Egia, irakurri eta gero info pixka bat bilatu zionat, eta pelikulak, serieak... zer ez dun egin. Ziurtzat jo liteken, baina, liburua(k) baino sinple eta laburtuagoak izango direla, horrelako konplexutasunik ez dun-eta, ordu ta erdiko film batean laburtzerik! Baina agian serie batean hobe.

Kenia aldeko masaixen modura, Saharako imouharrak lurreko aristokratak zittuan. Lehelengo kapituluan, bertako Jauna izarrei begira, menderik mendeko kosmos aldagaitzian agertutako izar barri metalikuak ulertu nahixan.

Ondo egindako nobelia begittandu jatak. Idazkeriak pertsonalidade haundixa jaukak, ez dok bestseller-txantxilloi-fabrikan ekoitzitako produktua. Liburuan egitturia -kaotiko xamarra, hari solte eta cul-de-sac ugarikin- oso eraginkorra dok, azken fiñian despiste jolas bat. Amaieran, gaizkillien autoazalpenak biharrezkuak dittuk -bestela, zelan bildu hedatutako sare guztiak?- eta egixa esan, tono jenerala etxuek asko hausten. Ondo! Gustora irakorriko najeukez Harry Hole honen kontakizun gehixago.

Idazlian estilotik gustatzen jatan beste ezaugarri bat: gauzen deskribapen fisikuak (liburu sarrerako tantanan ibilbidia oso ona dok: baiñuontzittik baldosan zihar, egurreko arrakalatik sartuta, eraikiñan egitturan zihar). "Sorterriko koblak" edo haikuen estiluan, ez nok gogoratzen zelan esaten jakon figura literarixo horri, kontakizuna eta paisajia kontrajartziana.

Bilbe interesgarrixaz gain, badago berezko protagonismua daukan pertsonaje bat: alkoholismua. Antiheroian izaerako ezaugarrixa, maittasun/gorroto harremana ondo erakusten dok, epai moralik, deitoratzerik edo melodramarik barik. Gustatzen jatak hori. Bistan jahok, idazliak hurretik ezagutzen dabela infraño hori...

(literala: polizia erretirauakingo otorduan 🤣). Asko gustau jatak. Ez nauk harritzen gazte literaturako klasiko izatia, interesa bikain mantentzen jok-eta, irakorlian neuronak ondo erabillitta (gaztiak tontotzat hartu barik) eta amaiera trepidantiakin. Nobelan zihar, baiña, Bartzelona modernista ustelenetik zihar bidaiatzen dogu, bildur gotiko fiña jorratuta, modu oso elegantian. Txalo bero bat, eta gaur egunian papelezko libururik irakortzen daben gazterik badago, emoixozue liburuhau.

Xelebria. Liburuan berezko balixuez gain, Frankenstein eta Metamorfosiari egindako ageriko omenaldixak plus bat dittuk. Fantasia munduan sartzia koherentzian kalterako izan dok, baiña tira, gustora barkatu lajeikek hori.

Bueno, jauntxo zaharrak ez, harek, gehixenak bere mundu feudalian jabizak-eta; ostera, zabaldu barri dan subkontrata/merkataritza/enpresaritza mundu erraldoi hori ustiatu nahi dabenak ukondoka jatozak. Laster jarriko dittuk jaun zaharren pare, baitta sorpasso egin be.

Hala, agertu jakuk Colon, eta bere "punterixa" ona Indiara allegatzeko. Oin, jauntxo guztiak horko diru usaiñan atzetik hasiko dittuk. Probidentzia berinkatua! Justu morueri kentzekua amaittu danian. 😈 Akabo leiñuen gerrak, oin danak Ameriketara begira. 😏

Arraixua! Biblia katolikua bezain astuna ez dok, baiña liburu honek, BOEren edo zaborren udal araudixan kalidade literarixo beretsua jaukak. 🤦