Kritikak eta Iruzkinak

Kostau jatak harixa hartzia: idazkeria aldrebesa (idea-asoziaziñuak batez be), eta hain kultura diferentia izatiak, ez jestak kontua erreztu. Baiña oin hobeto joiak.

Oso ona begittandu jatak, liburu modura. Gauza gogorrak kontatzen dittuala? Bai. Ama-alaben arteko solasaldixak artifizioso xamarrak dirazela? Hori be izan leike. Baiña gaixa, disfuntzionaltasuna, kontatzen dan modua -errealismo magikua barne- oso egokixa begittandu jatak, irakorterreza eta interesgarrixa izatiaz gain. Eta etxe barruko ixilttasunen katalogua, arrazoi eta modu ezbardiñetakua, oso kañerua.

Zalantzarik ez, kontatzeko dagona interesekua dala. Kokapena be, neretako plusa dok -Balentzia hainbeste maitte dotenez-. Baiña formak hain "trad" diraz (trad wife, trad bilbe, trad nobletasuna...) korapillua prebisible xamarra dala, eta pertsonajien planotasuna gehittuta, ba etxatak oso erakargarrixa egin. Liburuan egitturia ondo jagok bestela: misterixuari ondo eusten jetsak ixa amaierara arte. Imajiñatzen juat taller literarixoren baten ostian sortutakua dala nobelihau. Tira, tallarrian jardun eta jardun, igual egunen batek allegauko dok idazle ona izatera...

Propiedadez lepo dagozen aberatsen gauzak: zer dauken be ez dakixenez, abogauak-eta tejemanejietan...

Puf puf puf, zelako eskasa... 🤣🤦 (#FaltakAteratzekoModeOn ixotu bihar izan juat, liburua ez lagatzeko, eta dittuan gauza onak baliatzeko). Lehen esandakuaz gain: Montekristoko Kondian "inspirauta baiño gehixago" egotia, MareDeDeuzaletasun nabarmena, eta maitasun erromantiko heteronormatibo... gogorra (esan daigun, neska protagonista ustez liberatuari krisis gogorrena eragitten detsan gertakarixa, ustez aittittak amamari infidela izatiangaittik dala). Tira! Gitxienez blavero usaiñik ez dok ondiok agertu.

Eta tira, beti gertatzen jatan legez, etxatak sinesgarrixa egitten XVIII mendeko Alikanteko etxekoandre eta mariñelak gazteleraz irakortzia, gitxiago gaur eguneko espresiñuekin. Badakitt ez dala garrantzitsua, eta leku exotikueri buruz norbere hizkuntzan idatzi dirazen gauza guztien modura, abstrakziño bat dala, baiña tira, etxuat galtzen esperantzarik pajiñetan zihar balentzianuan aztarnaren bat aurkitzeko...

Pertsonajiak plano xamarrak (idazliak bere tesisak aurkezteko atxakixak) eta lehelengo kapitulotik, gero argittuko dirazen "misterixuak" usaindu lajeikez. #CaptainObvious

Kalidade literarixua #meh , baiña gaixa interesgarrixa danez, aurrera. XVIII-XIX mendeko piratak Herrialde Katalanetan. Ea March bankeruen arbasuak agertzen jakuzen... 😈

Liburu honetatik gehixen gustau jatana, zati haundi baten, griña faltia dok. Beste era batera esanda: kontatzen dana kontauta (Jaengo makisak), idazlian hautua (aldekua), eta karga emozional haundixakin, oso normala izango zuan panfleto batek urtetzia, sloganez eta aldarriz betetakua. Eta ez dok. Sinisgarrittasunian asko irabazitta.

"...que llevaba una pistola en el bolsillo y que entró gritando que hijos sí y maridos no, como antes de la guerra...". Zelako irudi ederra, emakume gazte armatu eta independientiak.

Idazkeria ez dok melodramatikua (eta izan zeikian!). Asko eskertzen dok hori.

Plot twist honetan, interesa biderkatuta: onak/gaiztuak mugia lausotzen; Portugesa Nino zulotik erreskatatzen; nagusi eta ume baten arteko adiskidetasun arraro eta ederra.

"...para hacerse el pincel tenía que arrancar un manojillo de cerdas del cepillo de la ropa, que ya tenía más calvas que uka compañía de veteranos". 😂 Miseria erdixan, umoria gordetzia gauza haundixa dok.

Begiratu behar izan juat: pleita espartopedia.com/index.php?title=Pleita

36ko gerra osteko gauza asko irakorritta jaukadaz, baiña Andaluzian girotutako honek ezohiko ikuspegi bat emoten jok: makis lurralde baten, herri txiki bateko guardiazibil baten semiana, kuartelian (etxe barruan) gertatzen dirazen gabeko atxiloketa, galdeketa eta paseilluen barruko bizipena. Izua nagusi zala askotan entzun bai, baiña sekulan etxuat ikusi hain ondo azalduta.