Kritikak eta Iruzkinak

Kontakizun barne-mugiarazlea. Zuri-baltzak (batez be baltzak) indarra emoten jetsak.

Begiratu behar izan juat: -Trianoko ospittala eu.wikipedia.org/wiki/Gallartako_Meatze_Ospitalea -Soconuscoko turroia eu.wikipedia.org/wiki/Soconuscoko_turroi -Alma de Dios zartzuelia es.wikipedia.org/wiki/Alma_de_Dios

Ezin zuan ondo amaittu, bistan danez. :-) Abentura liburu ederra badok be -basamortuko biziraupena, tuaregen jakitturixia...- funtsian, galzorixan dagon antxiñako kultura bati egindako eresixa dok. Ohittura zaharren txokia, Europatiko bizimoduakin -ez totala: targixak fusilla jaukak, eta sua silex/burdiñakin ixotzen jok-, ezin ulertu dramatikuakin, ba jakixagu zeiñen kaltetan. Baiña eder-ederra dok, liburua.

"Agotado, extendió la manta en un rincón y se durmió abrazado a sus armas, asaltado por monstruosas pesadillas en las que los trenes, autobuses y multitudes vociferantes parecían querer abalanzarse constantemente sobre él, aplastándole...". Targixa hiri batera estraiñekotz sartzen danekuak, esperpentotik asko jaukak (nahi eta berak bere fatuotasunik galdu ez), nobelian tonua goittik behera aldatuta, modu onian baiña.

1571: "Su alteza despachó una provisión para que no se abusase en los precios que les llevaban por comidas y posadas á los procuradores del Señorío que asistían a las villas". Izan be, zenbat diru "galduko" zan ogasunetik, azpikontrataz azpikontrata, bihargiñan poltsikoraiñok allegau arte... Barrixak zahar.

"En 8 de septiembre de 1511 se dio la provisión prohibiendo que ningún convertido de moros ó judíos se avecindase en el señorío". 20 urte lehenago "konbertidu ala alde" ultimatuma emon, eta gero hau. Zittalkerixa horren aurrian gaitzespenik ez, Labairuk.

Bruselako Centre Routier Spéléo CRSekoak 1970 hamarkadan agertu ziren Larran. Hogeita hamar urtean zehar, talde honetako hiruzpalau belaunaldi txandakatu ziren, Lonné-Peyreten esploraziotik hasita, Bourrugues, Mulékéké edo Sima de Ukerdi Abajo bezalako leku enblematiko esploratuz, hainbat talderekin elkarlan estuan eta, bistan denez, ARSIP elkartearen barruan koordinaturik. Liburu hau urte horietako lekukotasun bizia da, eta zehaztasunez betea dagoen arren (hau batzuetan, leize horiexek ezagutzen ez dituzten pertsonendako astuna izaten delarik), idazkera estilo ezberdinek, ikuspegi poliedrikoak, eta idazleen arteko "rollo onak" irakurketa asko arintzen du. Zer esanik ez, liburuaren alde grafikoak ere asko laguntzen du, argazki zoragarriek, plano topografikoek eta bestelako irudiek lekuak ezagutzen ez ditugunoi kokatzen asko laguntzen dutelarik. Zorionak egileei, argitalpenak helburua ederki betetzen baitu. Egin duzuen lana ezin da diruarekin ordaindu!

Kaletarrok asko dakagu ikasteko abeltzain nomadengandik. Berua, egarrixa, jateko faltia, intsektuak, nekia... Bakardade totalian bizirautia artia dok, Saharan, Aralarren edo Larran, eta leku bakotxak bere pultsua jaukak. Hori hartzen jakin bihar... norbere mugak be ondo ezagututa, jakiña.

Kapittana garbittu eta gero, sumatu lajeikek nobela hau ez dala ondo amaittuko.

"Se preguntó por qué había sido siempre tan importante para los tuareg aquella ley no escrita de la hospitalidad, que se anteponía a todas sería el desierto si el viajero no tuviera la absoluta seguridad de que, allí donde llegara, sería bien recibido, ayudado y respetado. (...l en el Sáhara, las leyes y costumbres de su raza debían continuar respetándose, porque eran leyes y costumbres adaptadas al medio, sin las cuales no existía posibilidad alguna de supervivencia".

Begiratu behar izan juat: Tikdabra foro.tiempo.com/donde-esta-el-lugar-mas-arido-del-sahara-t144525.0.html

Begiratu behar izan juat: Senussi it.wikipedia.org/wiki/Senussi

1500 inguruan "se descubrieron las brujerías y sortilegios de los herejes de la Sierra de Amboto; su principal diabólico error consistió en dedicarse a la hechicería". Ai Labairu Labairu, menderik mende follaniñuak babesten ibillittako hire sektako kondeniak, nere sinpatixia piztia baiño etxok lortzen.

Jauntxuen bizimodua (p.158): "235 casas guerreras forman el cuadro de las casas torres banderizas del Señorío, y quizás queden algunas sin registro. Por su abundancia se llegará mejor a conocer los horrores y malestar que pudo reinar con ellas en Bizcaya, en esos tiempos de lucha durante del siglo XV. (...) En ellas se mantenían día y noche calderas al fuego con viandas para todo el que a cualquiera hora llegase a la casa fortaleza, y á la hora de comer y de cenar se llamaba con una bocina para que los que pertenecían á la torre vinieran á ella".

"Para él, ser independiente era vagar a solas por su territorio y nadie se había molestado en venir a comunicarle que pertenecía a un nuevo país". Zenbat halako historian zihar, urriñeko gobernu aldaketak norbera enterau barik (onenian).

Kenia aldeko masaixen modura, Saharako imouharrak lurreko aristokratak zittuan. Lehelengo kapituluan, bertako Jauna izarrei begira, menderik mendeko kosmos aldagaitzian agertutako izar barri metalikuak ulertu nahixan.

Ondo egindako nobelia begittandu jatak. Idazkeriak pertsonalidade haundixa jaukak, ez dok bestseller-txantxilloi-fabrikan ekoitzitako produktua. Liburuan egitturia -kaotiko xamarra, hari solte eta cul-de-sac ugarikin- oso eraginkorra dok, azken fiñian despiste jolas bat. Amaieran, gaizkillien autoazalpenak biharrezkuak dittuk -bestela, zelan bildu hedatutako sare guztiak?- eta egixa esan, tono jenerala etxuek asko hausten. Ondo! Gustora irakorriko najeukez Harry Hole honen kontakizun gehixago.

Idazlian estilotik gustatzen jatan beste ezaugarri bat: gauzen deskribapen fisikuak (liburu sarrerako tantanan ibilbidia oso ona dok: baiñuontzittik baldosan zihar, egurreko arrakalatik sartuta, eraikiñan egitturan zihar). "Sorterriko koblak" edo haikuen estiluan, ez nok gogoratzen zelan esaten jakon figura literarixo horri, kontakizuna eta paisajia kontrajartziana.