Erabiltzailearen profila

Begiratu bihar izan juat: San Luigi dei Francesi elizako kuadruak. artepiu.info/caravaggio-roma-san-luigi-francesi/

Begiratu behar izan juat: Camille Claudel. eu.m.wikipedia.org/wiki/Camille_Claudel

Begiratu behar izan juat: Lavardensgo gaztelua. fr.m.wikipedia.org/wiki/Ch%C3%A2teau_de_Lavardens

Bikote harreman askoren amaieran egoten dan indiferentzixian erretratu bikaiña.

Idazliak kontaera oso partikularra jaukak: sei pertsonaren bizitzak atzetik aurrera, zatika eta intro barik, eta euretako baten abixapuntua nere ez-leku faborituetan: aeropuerto baten transito gunia, hegaldi artian...

Igual aldez aurretik sujestiñua nekalako, ona zala eta ona zala...? Etxuat uste: izan be, halako aurreiritzixak kontrako efektua izaten juek (hobia espero, benetan dana baiño) eta hamen ez dok-eta halakorik gertatu. Kresal usain eta sabore sarkor eta zahar hori jaukak liburu honek, eta berau dastatzeko irakorketa geldo, meta-billaketadun eta errepasuekin (Umberto Econ prologua-eta) eskatzen jok. Juan dan 40 bat urtian izan juat Corto Maltesen barri (ikonuak, erreferentziak, ni-baiño-nagusixaguendako-ziran-komikixak...) baiña, oiñ arte, etxuat bere historiarik irakorri. Zelako suertia, e? Ondiok halako gauzak deskubridu ahal izatia.

Ba jaukak zeozer berezixa, bai. Ez dok marrazkixa, ez dok historixia. Esango najeukek, kontatzeko modua dala. Historixia modu linealian kontau ahal izango zeukian, baiña ez: ausittako gidoia dok, kontau barik gelditzen dirazen historia ugarixen zatitxuak, eta puntatxo bat baiño ez erakuste horrek, icebergan peskisan jartzen gaittuk, jolas polittian. Praktikan, horrek komikixa poliki eta patxadaz irakortzia jakark: behiñ baiño gehixagotan esan juat, komikixen alde txarra, bizkorregi amaitzen dirazela dala. Kasu honetan, luze dirauk...

Liburu honekin ikasten diharduten gauzarik interesgarri/latzena: ze neurriraiñok kakaztu jok Ozeania Europak? Etxuat esaten lehen jeguazen errejimenak perfektuak izango ziranik (monarkiak, feudoak...?) baiña seguru najagok Europarren esku zikiñak ez dabela hori konpontzen lagundu.

Liburu honekin ikasten diharduten gauzarik interesgarri/latzena: ze neurriraiñok kakaztu jok Ozeania Europak? Etxuat esaten lehen jeguazen errejimenak perfektuak izango ziranik (monarkiak, feudoak...?) baiña seguru najagok Europarren esku zikiñak ez dabela hori konpontzen lagundu.

Baiña ojo, liburu hau ez dok Labairun orijiñala; ez bada eze, Fermin Herranek egindako refrito laburtua. Horretara, pasarte batzutan, (XIV: teoría y sistema de población...) Herran irakortzen gabiz, bere, "Labayru dice..." tipokuetan, eta bere iritzi propixuekin.

Labairuk joera nabarmena jaukak gaixa "etxera" ekartzeko: kristauak agertu aurreko denporak zatartzeko ("...su vida envuelta en errores groseros al servicio del diablo", putaseme pedofilo halakua, ze nezesidade henkan halakorik esateko?? 😈), obispauen, artziprestauen eta diozesisen laberinto aspergarrixan detalliak... HALAN BE. Interesantia egin jatak, halakorik sekulan irakorri barik nekalako, EHra tabarria emotera etorri jakuzen lehelengo sektakidiak ezagutzia: Honesto, Saturnino, Amando, Adabaldo kanpotarrak, baiña laster bertako Fermin, Riktrudis eta bestelako zipaio espiritualak. Denporan-ziharko-bidaiak asmatzen dirazenian, bajakixagu zein akabau bihar dan

"Hay que confesar que el Cristianismo no dejó sentir sus efectos saludables en la Euskaria en la primera edad ó en la estrictamente apostólica..." jojojo, ze gatxa izan bihar dan historialari katolikua izatia. 🤣