Oso gustura irakurri dut Hedoiren liburua. Erritmo egokian eta era ordenatuan kontakizun ezberdinak aletzen asmatu baitu. Aitaren dolua du kontagai nagusia, eta haren inguruan ardazten dira kontalari ezberdinek dakartzaten istoriak. Idatzi gabeko Iruñea baten lekukoa da. Nik bizi ez baina gurasoen oroitzapenetatik ezagunak zaizkidan hainbat pertsona eta une agertzen dira. Esaterako: Artajo eta Asurmedi Muthikoko mendi taldetik ezagutzen zituzten; amak Potasasen egiten zuen lan; osaba, Merced kalekoa dugu, Emilianoz galdetuta, izena ezaguna egiten zitzaion arren ezagutzen ez zuena. Baina Iruñea komunista horren antolamenduaz ezer gutxi nekien. Liburu interesgarria, beraz.